در روز چهارشنبه ۶/۸/۸۸ گروه فرهنگی هنری دستان بیدار ناشنوایان به همراه گروهی از ناشنوایان شهرستان سبزوار به مناسبت ولادت امام رضا (ع) به مشهد مقدس حرکت کردند. و در مراسمات مهدیه ی مشهد که ناشنوایان مشهدی تدارک دیده بودند شرکت داشتند ، سرود ، سخنرانی ، مداحی به زبان اشاره و در روز جمعه ۸/۸/۸۸ در ساعت ۸ و ۸ دقیقه و ۸ ثانیه صبح با ۸۸۸۸ گل به قصد گلباران حرم مطهر امام رضا (ع) به سمت حرم حرکت نمودند.سرانجام جمعه شب همگي به سلامت به سبزوار برگشتند .آقای علی قزی از همکاریهای خانم ترابی و آقایان ظریف و کلاته عربی در این سفر تشکر نمود.  

آن گاه كه درهاى آسمان گشوده شد و پرتوى از نور رخشان امامت بر زمين تابيد، مژده اى شادي بخش، دلهاى زمينيان را فراگرفت وتاريكناى سلطه گرى وهواپرستى، با زايش رهبرى ربّانى ورهاننده، به رسوايى افتاد.
يازدهم ذى القعده سال 148 هجرى كه امام رئوف ما زاده شد، وعلى بن موسى الرضا عليه السلام به عنوان سرچشمه اى از نيكى ومهربانى وهدايت رخ نمود، پناهگاهى پديد آمد كه خدا پرستان را در خود گرد آورد.

زاد روز آن رهبر هشتمين بر شيفتگان حضرتش خجسته باد.

ولادت آقا علی بن موسی الرضا علیه السلام را اولا به پیشگاه با عظمت قطب دایره امکان مولا صاحب الزمان حضرت مهدی عجل الله و سپس به ناشنوایان و دوستان عزیز تبریک عرض می کنم .

اعضای جدید محترم هئیت مدیره انجمن ناشنوایان کرج

حسن انتصاب شما عزیزان را صمیمانه تبریک گفته و امیدواریم در سایه الطاف پروردگار متعال و حمایت و پشتیبانی جامعه ناشنوایان شاهد تحقق اهداف و موفقیت روز افزونتان باشیم.

هئیت مدیره کانون ناشنوایان سبزوار - نان فانتزی گل گندم ناشنوایان سبزوار

شرکت تعاونی داربست فلزی ماهر ناشنوایان سبزوار

علی قزی (گروه فرهنگی هنری دستان بیدار)

خانم کیخسروی (وب سایت ناشنوای سربداران)

گزارش تصویری مراسم روز جهانی ناشنوایان در برج میلاد (هشتم مهر) کلیک کنید. 

  دوم تا هشتم مهر روز جهانی ناشنوایان بر شما هم وطنان ناشنوای پاک زیست فرخنده و ایدون باد.   

امید است به یاری پروردگار،هم میهنان ناتوان را بیش از پیش دوست داشته و همیشه برای یاری این مهربانان از دل و جان مایه بگذاریم.

آمد رمضان و عيد با ماست‏.
قفل آمد و آن كليد با ماست‏
بر بست دهان و ديده بگشاد
و آن نور كه ديده ديد با ماست‏
آمد رمضان به خدمت دل‏
و آن كس كه دل آفريد با ماست‏
در روزه اگر پديد شد رنج‏
گنج دل ناپديد با ماست‏
كرديم زروزه جان و دل پاك‏.
هر چند تن پليد با ماست‏
روزه به زبان حال گويد
كم شو كه همه مزيد با ماست‏

                                           مولوی

ناشنوایان و دوستان عزیز!پیشاپیش حلول ماه پربرکت رمضان را تبریک و از همه شما ملتمسانه آرزوی دعای خیر دارم .

                                                  منبع : بهترین سایت سرگرمی ایرانیان

عید مبعث رسول اکرم (ص) را به همه شیعیان جهان و ناشنوایان و دوستان عزیز مبارک باد

زندگی یک ناشنوا

از وقتی بدنیا آمدم جور دیگری به من نگاه می کردند محبتی که به من می کردند خلاصه میشد در نوع احوالپرسی و هدیه دادن فامیل به من قبل از اینکه به مدرسه بروم برای خیلی ها غیرقابل باور بود که من هم مانند سایر افراد سالم قدرت یادگیری دارم اما با پیشتکار و تلاش توانستم به مدرسه بروم چون کسی نبود که به من زبان خاص اشاره را از کودکی آموزش بدهد بدان جهت نمی توانستم به راحتی با معلمین ارتباط برقرار کنم به همین دلیل علاقه من نسبت به درس کمتر می شد تماشای اخبار را خیلی دوست داشتم اما کسی حوصله نداشت اخبار را برای من ترجمه کند. روزنامه می خواندم تا برایم توضیح دهد ، کمی توضیح می داد وقتی می دید من هنوز مشکل دارم می گفت تو را چه به روزنامه خواندن هر چه می گفتم من گوش هایم نمی شنود عقلم که سالم است فایده نداشت.

بزرگتر شدم و به دانشگاه رفتم بدلیل گران بودن هزینه ها در ثبت نام ترم های مختلف و نداشتن شرایط مناسب در دانشگاه مشکلات زیاد را متحمل شدم زیرا استادان درس را برای دانشجویان ناشنوا و افراد عادی در شرایط یکسان تدریس می کردند و دانشجویان ناشنوا از 70% یادگیری که در کلاس و هنگام تدریس حاصل می شد بهره مند نمی شدند و بعد از کلاس بدنبال خواهش زیاد از سایر همکلاسی باعث می شد تا آنها ساعاتی را برای آموختن آنچه در کلاس گفته می شد صرف من می کردند لذا از رفتن به دانشگاه ناامید شدم و دانشگاه را رها و بدنبال کار رفتم هر جا که سراغ کار می رفتم ، می گفتند کار ما نیاز به فرد ناشنوا دارد مرا کلافه کرده بود به هر زبانی که یاد داشتم به آنها گفتم که بابا اگر من با فردی شنوا ازدواج کنم نمی توانیم به راحتی باهم ارتباط برقرار کنیم و مشکلاتمان را درک کنیم ولی فایده نداشت با دختری که مادرم انتخاب کرده بود ازدواج کردم از همان روزهای اول مشکلاتمان شروع شد هیچ کدام نمی دانستیم چگونه ، احساساتمان را بیان کرده ، درد دل نموده و راجع به مشکلاتمان باهم مشورت کنیم ، هرکدام دنبال کار خود می رفتیم و کم کم ادامه ی این زندگی برایمان مشکل شد و هرروز فاصله بین ما بیشتر می شد که خوشبختانه نگذاشتیم یک موجود بیگانه قربانی این ناهماهنگی شود بدین تربیت ازدواج ما به جدایی ختم شد و مادر و پدرم تازه به حرف های من پی بردند.

مدتی بعد با دختری ناشنوا آشنا شدم با کمک خانواده توانستم با آن دختر ازدواج کنم از آنجایی که همسرم می توانست شرایط مرا درک کند و از لحاظ عاطفی نیز کمبودی احساس نمی کردم با همان حقوق کم و حمایت خانواده و قناعت و توکل به خدا توانستیم در زندگی پیشرفت کنم و هردوی ما به کارهای فرهنگی و هنری و کمک به هم نوعانمان بپردازیم.